مرغ سحر

                        آن سیه چشم که برد از دلم آرام کجاست

من دگر تاب ندارم غم هجران بینم            

                          روز  وصل من و  آن شادی ایام  کجاست

مستی و باده خوری نیست دگر چاره من    

                         آن می ناب که دو رم کند از جام کجاست

از غم هجر دگر بار نیاسودم من                 

                          شادی  وصل  کجا و دل  آرام   کجاست

همه شب تا به سحر خواب به چشمم نامد  

                     مرغ دل پر زد و رفت گو تو به من دام کجاست

دل آرام مرا نیست دگر صبر و قرار                 

                          یا رب آرام دلم باش دلارام کجاست